یکشنبه 29 فروردین 1389 11:05 ب.ظ
نویسنده :
.
http://www.buxhost.com/?refid=2181
دیدگاه ها :
نظرات
آخرین ویرایش:
- -
شنبه 28 فروردین 1389 04:07 ب.ظ
نویسنده :
.
ارسال شده در:
کتابخانه همراه ،
|
در این نوشتار، پس از بیان مقدمهای درباره چگونگی توجه شاهان قاجار به شعایر دینی، به ترتیب سلطنت ایشان به شیوههای عزاداری در عهد هر یک پرداخته است. میتوان گفت که جز عهد ناصری، بقیه دورهها به اجمال از نظر گذرانیده شده و حوادث و شیوههای عصر ناصری به صورت مفصلتری مورد بررسی قرار گرفته است.
رونق بیسابقه عزاداری در عهد ناصر الدین شاه ، برپایی تکیهدولت و مراسمهای تعزیهخوانی، موافقتها و مخالفتهای علما با شبیهخوانی، قمهزنی، ورود مطالب بیپایه در روضهخوانیها و اقدام برخی از علما در برابر آن، شمایلکشی، چهل منبر و... از مسائلی است که در عهد ناصری رخ نموده است.
کلید واژهها: عزاداری، قاجاریه، تکیه دولت، تعزیهخوانی، خرافات ، قمهزنی.
شاهان قاجار دل بستگی و توجّه ویژهای به رعایت آداب و برگزاری مناسک و شعائر دینی، از خود نشان میدادند. برخی محقّقان، این خوی را در تشابه با شاهان صفوی، به خصلت فرصتطلبی و عوام فریبی شاهانه آنان نسبت میدهند؛ و در مقابل عدّهای بر این باورند که شاهان قاجار را در این مورد نمیتوان با صفویان مشابه دانست؛ چرا که قاجاریان، از قدرت سیاسی و اجتماعی لازم، برای حکومت بهرهمند بودند و نیازی به عوام فریبی و تظاهر از راه باور دینی مردم نداشتند و بنابر این مظاهر دینداری آنان، نه از سرِ ریا که از صدق باطن و اخلاص در اعتقادشان نشأت میگرفته است
به هر حال فارغ از آنکه منشأ، ریا باشد یا اخلاص، درباره مظاهر دینداری قاجاریان - علی الخصوص اوّلینهای ایشان - نقلهای تاریخی فراوانی وجود دارد. یکی از این مظاهر، و در مواردی حتّی مهمترینشان، آیینهای مربوط به عزاداری اهل بیتعلیهم السلام است. در این بین، «تعزیه» بیش از دیگر آیینها مورد توجّه واقع شده و رونق یافت... از سفرنامهها و گزارشهای جهانگردان، چنین بر میآید که این تظاهرات شریعت طلبانه، فقط منحصر به شخص شاه نبود؛ و گویا دیگر مردان حکومت، شاه زادگان و درباریان نیز بر سرِ تظاهر هر چه بیشتر و نمایانتر به دینداری، با هم رقابت میکردهاند.که در این کتاب مورد بررسی قرار می گیرد.
 |
|
|
| |
|
|
|
دیدگاه ها :
نظرات
آخرین ویرایش:
- -
شنبه 28 فروردین 1389 04:06 ب.ظ
نویسنده :
.
ارسال شده در:
کتابخانه همراه ،
|
سرودهای است حزنآلود، اما جانبخش.
آوایی است اشکآور، ولی دلنواز.
سوگنانهای است جانسوز، لیکن روشنی افروز.
مرثیه:
معراج انسان از خاک تا افلاک است و از خود تا خدا.
شفیق دردمندان در خلوت است و رفیق تنهایان درغزلت.
پیمان عاشقان با معشوق است و پیوند عابدان با معبود.
مرثیه:
لبیک به ندای عدالت است و فریاد در برابر جنایت.
شورش درون است و شوراندن برون.
زمینه سازی برای ظهور است و خودسازی برای حضور.
و حسین(ع):
مصباح هدایت است و مفتاح سعادت.
گرما بخش قلوب است و پاک کنندهی ذنوب.
حسین(ع):
پناه بیپناهان است و قرار بیقراران.
رمز شهادت است و سر شفاعت.
تدریس و تبلیغ و تالیف هر موضوعی در صورتی موفق و جذاب خواهد بود که از چندین امر برخوردار باشد، از جمله:
1-مواد و مطالب مفید و صحیح.
2-روش بیان فصیح و بلیغ و بدیع.
موضوع «مرثیه خوانی» نیز از این دو امر جدا نیست. بدین جهت، دراین نوشتاربر آن شدیم تا گزیدهای از مراثی امام حسین و یارانش-ع- را از دوکتاب معتبر نفس المهموم(عربی) و منتهی الآمام از محدث قمی - رضوان الله علیه - و با اندکی ویرایش گردآوری نماییم، و در زمینهی روش مرثیه خوانی صد و بیست و هشت (128) نکته را که طبق حساب ابجد برابر با نام مبارک «امام حسین»-ع- است به قلم آوریم. امید است برای علاقهمندان به مرثیه خوانی راهگشا و راهنما باشد.
در خاتمه ضروری میدانیم از همهی کسانی که دست یاری به ما دادهاند سپاسگزاری نماییم، وپنجرهی چشمانمان را بر نسیم رهنمودهای خوانندگان گشوده نگه داریم
 |
|
|
|
دیدگاه ها :
نظرات
آخرین ویرایش:
- -
شنبه 28 فروردین 1389 04:06 ب.ظ
نویسنده :
.
ارسال شده در:
کتابخانه همراه ،
|
در معاصى شد همه عمرت تباه
قامتت خم گشته از بار گناه
موى تو در روسیاهى شد سفید
یعنى از ره قاصد مرگت رسید
در سیر از نفس خویش، براى خود رحمت خواستم و گفتم: اى نفس! آنقدر كه به دیگران رحم مى كنى بر خود رحم كن؛ مجهز شو و به داد خویش برس كه در آستانه كوچ و رحیلى مى كنى. پیش از آنكه مرگ تو را برباید و در چنگ قهار مقتدر گرفتار آیى، فرصت ها را دریاب و آن را غنیمت شمار. آنگاه او را به زبان هر پیامبر و امامى موعظه كردم و به زبان حال گفتم و آنقدر گفتم كه اندك تنبهى برایش حاصل شد و تذكر اندكى دست داد؛ به اندازه اى كه اراده اى نه محكم و استوار، در پى داشت؛ چنان كه نزدیك بود از تقرب به پروردگار، كه تنها سبب نجات انسانى است، ماءیوس گردد، اما سرانجام حالتى از امید پدید آمد كه موجب سكون و اطمینان شد كه تفصیل آن چنین است:
|
|
|
| |
|
|
|
دیدگاه ها :
نظرات
آخرین ویرایش:
- -
شنبه 28 فروردین 1389 04:05 ب.ظ
نویسنده :
.
ارسال شده در:
کتابخانه همراه ،
|
گمان نمی کنم شهری در خاورمیانه در صحنه سیاست جهانی،خطیرترازکوفه بازی کرده باشد؛ زیرا این شهر،مرکز آگاهی سیاسی و اجتماعی برای تمام ملتهای مسلمان بوده است وازجمله فعالیتهای بارزاین شهر، سرنگون کردن حکومت عثمان؛بزرگ خاندان اموی و فعالیت قابل توجه برای انتخاب امیرالمؤمنین علی؛ پسرعم پیامبراکرم-ص-به خلافت بود.
کوفه بزرگترین پشتیبان نظامی اسلام بود.همچنین کوفه ازموقعیت استراتژیکی خاصی برخورداربوده ومرکزفعالیتهای اقتصادی محسوب می گشت،وبیشترین درآمدحکومت مرکزی،ازاین شهرتأمین می شد،لذا مورد توجه خلفا بود.
امیرالمؤمنین-ع- این شهررامرکزخلافت قراردادودارایی حکومت بدین شهرمنتقل گشت.پس ازصلح امام حسن، حکومت به دست معاویه افتاد.اگراین صلح نبودامت اسلامی دچارسیلی ازمشکلات اجتماعی شده وتنهاخداوندپیامداین مشکلات رامی دانست وبس.پس ازصلح،کوفه دراختیار معاویه قرار گرفت
اهل کوفه پس ازگذشت اوقات مناسب، به فکرسرنوشت خود افتاده انگشت ندامت به دندان گزیدندوازآنچه با امام امیرالمؤمنین و فرزندش حسن-ع-کرده بودند،ابرازانزجارنمودندودر صدد جبران تفریط و جدایی طلبیها افتادند؛مخفیانه نزد امام حسین-ع- رفته از او خواستند تا علیه معاویه شورش کندورهبری حرکت انقلابی کوفه را به عهده بگیرد.چون معاویه هلاک شد،لذارهبران کوفه نتیجه گرفتند که تنها راه بازگشت مجد وعظمت شهرشان،به حکومت رسیدن امام حسین-ع-می باشد.پس هزاران نامه و دهها هیأت نمایندگی نزد امام فرستادند و حضرت را برای آمدن به کوفه ترغیب نمودند.امام-ع- قبل ازهر کار، لازم دید نماینده اش را به سوی آنان گسیل دارد تا اوضاع رادریافته به وی گزارش کند.
ورود مسلم،اهل کوفه را دچار خوشحالی وسروربزرگی کردوهجده هزارتن باوی بیعت نمودندواطاعت وجان نثاری خودرابیان داشتند. یزید که حساسیت قضیه رادرک کرده بودامارت آن دیاررا به ابن مرجانه جلاد سپرد. لذا کوفیان تمام خواسته های دینی وملی خودرافراموش کرده،سردرلاک خودفروبردندوذلیلانه تحت امر ابن مرجانه درآمدند!
اما این کتاب به صورتی موضوعی و فراگیر، به بررسی حوادث می پردازد؛ بررسی دقیق و تحلیل موشکافانه، از مختصات این کتاب است. مؤلف ...واقعیت قضیه مسلم بن عقیل شهید را آن چنان آشکارمی کند که گویی خود وی، یکی از شاهدان این فاجعه بوده است و مراحل متعدد این ماجرا را به چشم خود دیده است.
 |
|
|
|
دیدگاه ها :
نظرات
آخرین ویرایش:
- -
شنبه 28 فروردین 1389 04:05 ب.ظ
نویسنده :
.
ارسال شده در:
کتابخانه همراه ،
|
امام حسین علیهالسلام در روز طف، کرامت انسانیّت را ساخت که هر انسانی بدان میبالد. همین او را بس که وی به تنهایی، در تاریخ این دنیا، در راه آنچه ضمیرش از گسترش حق و عدالت میان مردم میپذیرد، والاترین فداکاریها را تقدیم نمود.
نمونههای فداکاری که امام برای به پا کردن زندگی شرافتمندانه در اسلام، تقدیم کرد، حیرتآفرین و شگفتیزا بود؛ زیرا وجدان جهان در برابرش به لرزه درآمد و اثری عمیق از اندوه در درون دلها باقی گذاشت و حتی در دل کم احساسترین انسانها، مؤثّر واقع شد.
مطلب مهمّی که مسألهی حضرت حسین به آن ممتاز گردید، پایداری اعجابانگیز آن حضرت در برابر حوادث هولناک میباشد؛ زیرا امام با صبری بیکران مسلّح بوده و آنگونه که مورخان میگویند، محنتهای کوبنده را که پیدرپی به سوی آن حضرت روی میآوردند، با رضایت و تسلیم در برابر امر خدا،استقبال مینمود، بدون اینکه هیچگونه نشانهای از نشانههای ضعف و درماندگی بر او ظاهر شود و هرگاه فاجعهای صبرشکن بر او وارد میشد، لبانش به سخن ایمان عمیقی که از برجستهترین ذاتیات آن حضرت گردید، باز میشدند و میگفت:
«هوَّنَ ما نزل بی انّه بعین اللَّه...؛ بودن در دید خداوند، آنچه بر من وارد شده است را آسان کرده است»...
این ایمان، همان راز اعجاز و سرّ جاودانگی در کار حسین است که با نمونههای والایش مدرسهای برای نسلها باقی میماند تا راه را برای آنها روشن کند و عطیهاش را فراوان گرداند،، در حالی که همچنان سخاوتمندانه، سرچشمههای خیر و اصلاح را جوشان سازد تا آنگاه که خداوند، زمین و آنچه را که بر آن است، وارث شود.
 |
|
|
| |
|
|
|
دیدگاه ها :
نظرات
آخرین ویرایش:
- -
شنبه 28 فروردین 1389 04:04 ب.ظ
نویسنده :
.
ارسال شده در:
کتابخانه همراه ،
|
بی شک با فرا رسیدن ماه محرم تمام شیعیان به یاد یک روز غم بار می افتند روزی که یادآور یکی از جانسوزترین ایام سال است، روز دهم ماه محرم سال 61 هجری و سرزمین کربلا.
در این ماه پرحادثه ترین وقایع سال نهفته است که نباید هیچ مسلمانی این ایام را فراموش کند و با اینکه حدود سیصد و شصت سال از آن حادثه می گذرد هنوز گرمی کربلا دلها را برای فرزند زهرا علیهاالسلام بی تاب می کند چرا که بفرموده امام حسن مجتبی علیه السلام: هیچ روزی بالاتر از روزی که بر اباعبدالله گذشت نیست.
این کتاب، که به سبک تازه و روان جهت استفاده و مطالعه دانش پژوهان به ویژه دانشجویان، مبلغان دینی و مدرسان رشته تاریخ تدوین یافته است، تنها رویدادهای یک ماه از سال قمری، یعنی ماه محرم الحرام را که نخستین ماه سال قمری است، مورد بررسی قرار داده است …
اما بخشهای کلی این کتاب، عبارتند از:
1 - ماه محرم در آینه آیات و اخبار.
2 - روزشمار رویدادهای ماه محرم.
3 - سال شمار ماه محرم.
4 - واقعه کربلا...
|
|
|
|
دیدگاه ها :
نظرات
آخرین ویرایش:
- -
شنبه 28 فروردین 1389 04:04 ب.ظ
نویسنده :
.
ارسال شده در:
کتابخانه همراه ،
|
هـر نظام سیاسی و حکومتی، اهداف و مقاصدی را در دستور کار خود دارد. روشن است اهداف هـر حـکـومـتـی مـبـتـنـی بر نگرش ها و بینش های کلی و کلان یک حکومت و طراحان و برنامه ریزان در آن حکومت است.
بر این اساس، نظام های سوسیالیستی و لیبرالیستی، براساس نگرش و بینش خاص خـودشـان، کـه عـمـدتـاً بـر نـگـرش مادی گرایی، انسان محوری و دنیاگرایی صرف استوار است، نهایت هدفشان تأمین رفاه مادی و آزادی های جنسی و دوری گزیدن از دغدغه هـا و مـسـئولیـت پـذیـری هـای رنـج دهـنـده و مـحـدود کـنـنـده مـی بـاشد و هرآنچه که برای شـهـرونـدان خود خواستارند و درصدد تأمین آن برمی آیند در همین نان و آب و آزادی های مـربـوط بـه زنـدگی دنیوی و تمتعات مادی و جنسی است و بس؛ چون این گونه مکاتب، اسـاسـاً مـعـنـویـت و اخلاق الهی و دینی را برنمی تابند و اگر هم از اخلاق و ارزش های اخـلاقـی و مـعـنـوی سـخـن می گویند، اخلاقیات سکولاریزه شده و همراه با سود محوری و دنیاطلبی است که اصلاً مرزهای ارزش های الهی و دینی را برنمی تابد و تماماً در خدمت اهـداف مادی و منافع دنیوی و لذت جویی های جنسی و نفسانی است. نگرش این نوع حکومت هـا )اخـلاق محوری( و به تعبیر جامع تر )خدا محوری( نیست، بلکه )انسان محور( و به بیان دقیق تر )سودمحوری( یا )دنیا مداری( است.
بنابراین، اهداف حکومت و مدیریت در نظام های سوسیالیستی و لیبرالیستی از اساس با اهـداف حـکـومـت و مـدیـریـت در نـظـام هـای مدیریتی ـ الهی تفاوت می کند. به این بیان که مـدیران در حکومت های غیر دینی و الهی، برای مدیریت ارزش و اعتبار آرمانی قائلند چون بـه چـیـزی غـیـر از تـأمـیـن خـواسـته های مادی و رسیدن به لذایذ جسمانی و دنیوی معتقد نیستند و اگر هم اندک اعتقادی داشته باشند، هدف دوم و پایین تر آنهاست. اما در نظام های حکومتی دینی و الهی به ویژه در نظام حکومتی و مدیریتی اسلام چنین نیست…اسلام به عنوان آیین و مکتب جامع و کامل آسمانی برای مدیر و رهبر جامعه، جایگاه ویژه ای قـائل بـوده و نـقـش رهـبـری را بـسیار تعیین کننده و سرنوشت ساز می داند. در این جا به جایگاه امامت و رهبری در نگرش اسلام،...می پردازیم. |
|
|
| |
|
|
|
دیدگاه ها :
نظرات
آخرین ویرایش:
- -
شنبه 28 فروردین 1389 04:04 ب.ظ
نویسنده :
.
ارسال شده در:
کتابخانه همراه ،
|
مباحث اصلی این کتاب در سه بخش نگاشته شده:
در بخش اول- عواملی که ضرورت نهضت حسین علیهالسلام را ایجاب مینمود- از هنگام انعقاد نطفهی آن- قدم به قدم مورد تعقیب قرار گرفت و بخوبی نشان داده شد که چگونه در آن عصر سرنوشت اسلام و قرآن، عدالت و آزادی، انسانیت و فضیلت به آن قیام آسمانی بطور مستقیم بستگی داشت.
در بخش دوم- روش و سیاست خاصی که فرزند پیغمبر علیهماالسلام در آن شرائط خفقانآور و دردناک در پیش گرفت تا توانست با رهبری صحیح و همه جانبهی خود جنبش خونین و انسانی خویش را به ثمر برساند و آنرا از دستبرد تحریف حکومتهای فاسد و دیکتاتور محافظت نماید به طور کامل مورد توجه قرار داده شده.
در سومین بخش- نقش حیاتی و بزرگ کاروان اسیران در به ثمر رساندن نهضت و کوششهائی که آن دودمان فضیلت به صورتهای گوناگون برای رسیدن به این آرمان مقدس انجام دادهاند دقیقا بررسی گردید و در پایان کتاب طرحهای مفیدی به منظور بهرهبرداری صحیح از نهضت در شرائط حاضر ارائه داده شده و بالاخره با پیش کشیدن مباحث علمی دیگر که طرح آنها ضروری به نظر میرسید به کتاب خاتمه داده شد.
امید است مطالعه این اثر در راه درک عظمت و اهمیت نهضت آسمانی حسین علیهالسلام «در شعاع مباحث محدود و ناچیز خود» برای خوانندگان مفید و سودمند واقع گردد.
 |
|
|
| |
|
|
|
دیدگاه ها :
نظرات
آخرین ویرایش:
- -
شنبه 28 فروردین 1389 04:03 ب.ظ
نویسنده :
.
ارسال شده در:
کتابخانه همراه ،
|
این بار سخن از حسین بن علی سیدالشهداء و بزرگترین قهرمان عرصههای حماسه و خون و قیام است، تیزترین ترکش خاندان نبوت و امامت و سمبل صبر و مقاومت و پیگیری در طریق وصول به اهداف و مقاصد الهی.
او مردی است الهی، سبط گرامی پیامبر، فرزند علی و فاطمه که در برههای خاص از زمان، در عصر تاریکی و اختناق و در دوران سیاه حکومت اموی، برای نجات اسلام و ایجاد حکومت صالح اسلامی، متهورانه به پا خاست و با نثار خون طومار حرکت ضدانسانی بنیامیه را در هم پیچید.
نهضت و قیام او سر منشاء بسیاری از حرکتهای حقخواهانه و بروز و ظهور خط جدیدی از موضوعداریها در حمایت و احیاء اسلام است. بسیاری از حوادث مهم تاریخی، در جای جای این جهان پهناور، و بویژه در جغرافیای جهان اسلام ریشه در حرکت عاشورا دارد. خونی که او به پای نهال اسلام و در قتلگاه تاریخ ریخت هم چون آب حیات و مرکب پربرکتی بود که آن نهال را بارور کرده و تاریخ معنویت و انسانیت با آن نگارش مییابد.
آری حسین آن امام بزرگ و آن سید و آقای ما شهید شد. او غریب بود آنچنان که در مکه مردم از او کناره میگرفتند تا به یاریش مجبور نگردند.
او مظلوم بود تا حدی که وقتی جریان عاشورا را برای یزید نقل کردند گفته بود اگر من در کربلا همراه او بودم از او دفاع میکردم اگرچه بمرگ یکی از فرزندانم منجر میشد. ص 86 مجالس المواعظ..
و اینک مائیم و خاطره او، مائیم و روح قرآنی و جهاد او، مائیم و مجالس عزای او ...
 |
|
|
| |
|
|
|
دیدگاه ها :
نظرات
آخرین ویرایش:
- -
شنبه 28 فروردین 1389 04:02 ب.ظ
نویسنده :
.
ارسال شده در:
کتابخانه همراه ،
|
روزگار ما روزگار تغییر و تحولات دائم و مستمری است که یک لحظه دست از گریبان زندگی آدمیان برنمیدارد و روزی نیست که از گوشه و کنار جهان، واقعهای، گفتهای، تغییری، تحلیلی، نقدی تازه و نو و پرتنش و کنش ستوه زندگیها را عرصه تاخت و تاز قرار ندهد.
در حوزهی اندیشهها و در دوایر باورها و اعقادات و یقینها نیز این تغییر و تحولات تأثیرات خویش را بر جای میگذارد.
مگر نه این است که (مدرنیته) بی در و پیکر حاکم بر شیوههای معاش و مسکن و ابزار همچنان در تغییر عرضهها و تولیدات و مصرف جلوتر از احتیاج و خواهش و تمنای انسان میتازد و هر روز آثار جدید و اندیشههای تازهای را در سطح جامعه جهانی میپراکند.
در کنار گسترش مدرنیسم و آثار مثبت و منفی آن، علمگرایی و(پوزیتویسم) مغربی بسیاری مواقع دست آفت به سوی باورها و ارزشهای ثابت نیز میگشاید و گاه در اندیشهی جوان جوهرهی معرفتها را دگرگون میسازد و آشفته بازارهایی پدید میآورد که در آن متودولوژی بعضی از علوم چنان طراحی میشوند که بالمال سر در اهواء بازارهای بینالمللی سرمایهداران چند ملیتی خواهد داشت و گاه حق را به لباس باطل و باطل را حق جلوه میدهد.
آثار این فقدان معنویت غرب، در چهارچوب کشورهای صنعتی محصور نماند و همراه با فنآوری صادراتی و بسط علوم به کشورهای دیگر نیز کم و بیش سرایت کرد.
در روزگاری که درمتن جامعه تشیع، روشن فکری علنا حقایق و عینیات جامعه شیعی را نادیده میگیرد و مراسم عاشورای حسینی را دگرگون جلوه میدهد، چگونه میتوان این همه باطلافروزی و حقسوزی را دید و حرفی نزد؟ آن چه بر ما میوزد آیا نسیم جان بخش بهار معنویت اسلامی است که آرزوی همهی قبایل اهل یقین بود یا سمومی که جانهای بیدار را میلرزاند و باغهای شاداب معنویت شیعی را که جوابگوی سعادت ابدی انسان است و دنیا و آخرت را توأمان مینگرد، پژمرده میسازد؟
 |
|
|
| |
|
|
دیدگاه ها :
نظرات
آخرین ویرایش:
- -
شنبه 28 فروردین 1389 04:02 ب.ظ
نویسنده :
.
ارسال شده در:
کتابخانه همراه ،
|
سلام بر تو ای شهید، سلام بر تو ای مظلوم، سلام بر تو ای عطشان، سلام بر تو که پدر شهید، برادر شهید، عموی شهید، فرزند شهید و سیّد و سرور شهیدان مظلوم هستی.
ای حسین جان وجود تو سرمایه اسلام و شهادت تو احیاگر اسلام عزیز است، حسین جان خاک تو توتیای چشم اؤلیاء است، و شفا بخش دردها و آلام دنیوی و اُخروی بشر است. چه می توان از تو گفت حال آنکه تو خود همه چیز هستی؟! و از ازل تا ابد باقی می مانی، و از آدم ابوالبشر (ع) تا خاتم الانبیاء(ص)تو را زیارت کرده اند و بر مصائب تو گریستند.
امّا کربلا - کربلا چیست؟ کربلا هم کرب است هم بلا، هم رافع کرب است هم دافع بلا، کربلا همان بهشت است، کربلا همان قیامت است، کربلا همان حساب و میزان است، کربلا کربلاست!!!
کرب یعنی گرفتاری، و مشقّت و بلا یعنی عذاب و عقاب.
کربِ کربلا برای دشمنان اسلام و امامت و ولایت می باشد، چرا که آنان با بی اعتنائی )به زمین بهشت در روی زمین( کرب و گرفتاری برای خود آفریدند که بلای آخرت را به دنبال دارد. آنان فروختند آخرت و دنیای خویش را در کربلا، برای وعده و خیالهای باطل و فاسد خود.
چه کردند در کربلا؟!
آری آنان برای خود کرب و بلا ساختند حال آنکه کربلا، کرب و بلائی برای حسین (ع) نداشت! بلکه رافع و دافع کرب و بلای حسین (ع) و شیعیان او می شد.
با نام آن زمین، با خاک آن زمین، با حرمت آن زمین اسلام و امّت مسلمان نجات می یافت!
امام حسین (ع) بسوی کربلا می آید به مانند ماهی که سالها از دریا به دور افتاده باشد، حسین (ع) را در کربلا نکشتند! حسین (ع) را در )شام( کشته بودند! آنجائی که ولایت و امامت را غصب کردند، حسین(ع) در کربلا زنده شد و از زندگی خویش اسلام را زنده کرد. آن هنگام که وارد خاک کربلا شد و دید که دیگر مرکب حرکت نمی کند، مرکب را عوض کردند، و باز حرکت ننمود، تا سه مرتبه مرکب را عوض کردند، مرکب حرکت ننمود. و آنگاه فرمودند:
فرود آیید که این جا مقتل من و مدفن من و مردان من است و اینجا خیمه های ما را غارت می کنند و خون ما را می ریزند، که این خبر را از جدّم رسول خدا(ص) شنیده ام
 |
|
|
| |
|
|
|
دیدگاه ها :
نظرات
آخرین ویرایش:
- -
شنبه 28 فروردین 1389 04:02 ب.ظ
نویسنده :
.
ارسال شده در:
کتابخانه همراه ،
|
کربلا، نامی آشنا با جان و دل، که با شنیدنش قلبها به طپش میافتد و دلهای دوستان به سویش پرکشیده و اشکهاشان فرومیریزد.
کربلا، سرزمینی که از دیر باز مورد نظر خاص پروردگار متعال بوده و محل رفت و آمد ملائکه و جایگاه دائمی گروه خاصی از آنان است.
سرزمین مقدسی که برای بزرگان انبیا علیهمالسلام وقایعی رخ داده و محل دفن جمعی از انبیا و اوصیا علیهمالسلام است.
در این مکان شریف، همهی انبیا و ملائکه برای زیارت و عزاداری و گریستن در مصایب امام حسین علیهالسلام گرد یکدیگر آمده و با پیامبر صلی اللَّه علیه و آله و حضرت زهرا علیهاالسلام و ائمهی معصومین علیهمالسلام هم نوا و هم ناله میشوند.
نوشتاری که در پیشرو دارید، مطالبی است در جهت آشنایی بیشتر با سرزمین مقدس کربلا و آثار و خواص تربت شریف امام حسین علیهالسلام و فضیلت آن که از اخبار و احادیث جمعآوری شده است. با توجه به کثرت روایات در این زمینه، تنها قسمت مورد نیاز، گلچین و ترجمه شده است.
در این میان، بیش از همه از کتاب شریف کامل الزیارات تألیف ابوالقاسم جعفر بن محمد قولویه استاد شیخ مفید که در قرن چهارم میزیسته، استفاده شده است. وثاقت و جلالت او مورد اتفاق علمای شیعه است و او خود در مقدمهی کتاب میگوید: «من تنها روایاتی را که از افراد مورد اطمینان و ثقه باشد، نقل میکنم».
 |
|
|
| |
|
|
|
دیدگاه ها :
نظرات
آخرین ویرایش:
- -
شنبه 28 فروردین 1389 04:01 ب.ظ
نویسنده :
.
ارسال شده در:
کتابخانه همراه ،
|
حدیث حسین بن علی علیهالسلام و کربلای او، هیچ گاه کهنه نخواهد شد... پس شگفتآور نیست اگر نوشتهی حاضر که پس از 33 سال از تاریخ نگارش آن، به دست طبع و نشر سپرده میشود، آکنده از مطالب آموزنده و خواندنی و تازه باشد!
نویسندهی 33 سالهی کتاب در فرصت 6 ماههی آزادی میان دو زندان (زندان چهار ماههی زمستان 1343 - بهار 1344 و زندان ده ساله پاییز 1344 - پاییز 1354) این کتاب را نوشت؛
ناگفته روشن است که اگر این نگارش، 33 سال دیرتر - سال 1377 - انجام مییافت، بسی درستتر و رساتر از این بود که اکنون هست.. (مگر آن که فرض شود نویسنده در این فاصلهی دراز به هیچ دستاورد علمی جدیدی دست نیافته است!) پس بر گفتهی نخستین باید افزود که هر چند حدیث حسین بن علی(ع)و کربلای او، هیچ گاه کهنه نخواهد شد و نوشتهی حاضر نیز حاوی مسائل آموزندهی تازهای است، اما گفتهها و نوشتههای بسیاری است که نسل گذشته و حاضر از آن آگاهی یافتهاند اما در این نوشته هیچ نمودی نیافته است...
البته نگارنده، میتوانست با صرف وقت، این نقیصهی روشن را جبران کند، اما مجال نبود و اگر هم بود، بازنگری مجدد کتاب حاضر، کتابی دیگر بدست میداد - که اگر نه به دگرگونی استخوانبندی کلی - که بیشک به دگرگونی مصالح و مواد ساختمانی آن میانجامید... و دریغ است نوشتهای که « بار» زمان خود را بر دوش دارد، آن را به نسل حاضر منتقل نکند!...
- آری: کتاب حاضر، با آن که حاوی مسایل و تحلیلهای تاریخی کهنه ناشدنی است، اما هم در شیوهی نگارش و هم در تحلیلها و استنتاجات، حامل فضای عصر نگارش خویش است.
یادآوری این نکته مهم نیز ضروریست که یکی از اثرات مهم شهادت امام حسین علیهالسلام در تاریخ اسلام، انقلاب اسلامی ایران بود
خوانندگان ارجمند، در ضمن مطالعهی کتاب بدین واقعیت توجه خواهند داشت که بسیاری از آن چه در تحلیلها و استنتاجهای کتاب حاضر در پیوند با مسائل سیاسی و اجتماعی و دینی جامعهی مذهبی ما آمده است پس از گذشت 33 سال از نگارش کتاب و 20 سال از پیروزی انقلاب اسلامی، هم چنان واقعیت دارد! بخصوص... بر آن چه در فصل آخر در رابطه با مسایل مربوط به وظایف خطیر جامعه روحانیت و مبلغان دینی و نیز مردم در قبال آشفتگی و بیسر و سامانی اوضاع تبلیغ دینی و مجالس و مراسم سوگواری حضرت سید الشهداء علیهالسلام آمده است.
 |
|
|
|
دیدگاه ها :
نظرات
آخرین ویرایش:
- -
شنبه 28 فروردین 1389 04:01 ب.ظ
نویسنده :
.
ارسال شده در:
کتابخانه همراه ،
|
شکر و سپاس بی منتها، خدای بزرگ را، که ما را از امّت مرحومه قرار داد و به صراط مستقیم، ولایت اهل بیت عصمت و طهارت صلوات اللّه علیهم اجمعین هدایت نمود.
بهترین تحیّت و درود بر روان پاک پیامبر عالیقدر اسلام صلّی اللّه علیه و آله، و بر اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السّلام، مخصوصا سوّمین خلیفه بر حقّش، امام اباعبداللّه، حسین، سیدالشّهداء علیه السّلام.
و لعن و نفرین بر دشمنان و مخالفان اهل بیت رسالت که در حقیقت دشمنان خدا و قرآن هستند.
مجموعه نوشتاری که در اختیار شما خواننده گرامی قرار دارد برگرفته شده است از زندگی سراسر آموزنده دوّمین سبط اکبر، یکی از دو زینت بخش عرش الهی؛ پنجمین معصوم و سوّمین نور هدایت و امامت که پیغمبر اسلام جدّ بزرگوارش صلّی اللّه علیه و آله، در شأن و عظمت او فرمود:
حسین علیه السّلام زینت بخش آسمان ها و زمین است، همچنین بر عرش الهی مکتوب است: حسین چراغ روشنائی بخش و هدایت گر می باشد؛ و کشتی نجات از گرداب های خطرناک خواهد بود.
و صدها آیه قرآن، حدیث قدسی و روایت که در منقبت و عظمت آن امام مظلوم، سرا پا ایمان و تقوا، با سندهای بسیار متعدّد وجود دارد که در کتاب های مختلف وارد شده است.
و این نوشتار گوشه ای از قطرات اقیانوس بی کران وجود جامع و کامل آن امام همام می باشد، که برگزیده و گلچینی است از ده ها کتاب معتبرفهرست نام و مشخّصات بعضی از کتابهایی که مورد استفاده این مجموعه قرار گرفته است، در آخرین قسمت جلد دوّم همین مجموعه نفیسه موجود می باشد.؛ در جهت های مختلف: عقیدتی، سیاسی، فرهنگی، عبادی، اقتصادی، اجتماعی، اخلاقی، تربیتی و....
باشد که این ذرّه دلنشین و لذّت بخش مورد استفاده و إفاده عموم مخصوصا جوانان عزیز قرار گیرد.
 |
|
|
| |
|
|
|
دیدگاه ها :
نظرات
آخرین ویرایش:
- -
تعداد کل صفحات : 35
1
2
3
4
5
6
7
...
